SDBRNS

เมื่อเกือบสองปีที่แล้ว บังเอิญได้มีโอกาส ไปใช้ชีวิต(ทำงาน) ที่เกาะแห่งนี้

คนที่ไปอยู่เป็นปี (อะไรๆบนเกาะ คงไม่สนุก เหมือนคนไปเที่ยว 2-3 วัน)

ถ่ายรูป(คนเดียว) ก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรม (แก้เซ็ง) หลังเลิกงานครับ
เมฆมาก แต่ก็ยังพอมีที่ให้ แสง ได้ลงมา (ทำให้ฟ้าและน้ำเจอกัน โอ่วว เน่าไปไหม)

ต่อเลยดีกว่า

บนพื้นน้ำกว้่างใหญ่ อยู่เป็นเกาะเล็กๆแต่คู่กัน อาจจะดีกว่า อยู่บนเกาะใหญ่ ที่โดดเดี่ยว

แต่ยังไง ก็คงไม่เศร้าไปกว่า เรือน้อย ที่ลอยไม่มีคู่ (ล่องลอยไร้ทิศทาง)

ต้องมีคู่ที่เหมาะกับตัวเองอยู่ใกล้ๆ บ้างสิน่า (กรุณา อย่ามองข้าม คนใกล้ตัว)

[ โฮะ ยืนถ่ายมุมเดียว ก็ยัง ดำน้ำ เล่า(เน่า)ไปเรื่อยได้ ]

บางที การจะได้ สิ่งที่ต้องการมา ก็ต้องมี การรอคอย กันบ้าง (แต่น้ำขึ้นต้องรีบตักนะ)

:: นิทาน เรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า อย่าไปถ่ายรูปคนเดียว พยายามหานางแบบ ไปด้วย ถ้าไม่มีก็จะเป็นแบบนี้ ถ่ายไปเรื่อย จิตใจฟุ้งซ่าน สติไม่อยู่กะเนื้อกะตัว พร่ำเพ้อ จนอาจเป็นสาเหตุ ทำให้น้ำทะเลเน่าได้ ::

อ๊ะๆ ยังไม่จบ มีต่อ (ทำเหมือนตอนสุดท้าย หลังขึ้น credit ในหนัง)

..

..

..

แล้วลองคิดดูว่า ถ้าเกาะนั้น มาเชื่อมต่อกัน คนบนสองเกาะ จะ มีความสุขขนาดไหน

ขนาดไหนไม่รู้ แต่ ก็มีสร้าง รีสอร์ต ซะตรงกลางเลย ทำเลดี นะเนี่ย (นายทุน ร่ำรวยไป)

[ ไหง รูปสุดท้าย เล่นมา เที่ยงวัน ซะขนาดนี้ล่ะ ]

[ ขุดรูปโบราณ มาเล่าใหม่ ซะงั้น แก้อาการ เบื่อเที่ยง วันอาทิตย์ ]

ปล.เนื้อเรื่องทั้งหมด ไม่ได้อ้างอิงถึงใครเลยน้าาา โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการรับชม